- Fiskus opodatkuje nawet rekompensatę za błąd pracodawcy
- NSA korzystnie o kosztach przy sprzedaży udziałów
- NSA: prototyp może być elementem prac rozwojowych
- Ministerstwo Finansów zamierza zmienić zasady VAT w handlu elektronicznym
- VAT e-commerce i import pod lupą MF
- Polski NIP nie zawsze oznacza obowiązek KSeF
- Stare umowy leasingu z niższym limitem od 2026 r.
- NSA potwierdza prawo do oprocentowania nadpłaty CIT po APA
- Rząd szykuje nowelizację przepisów dotyczących decyzji środowiskowych. Opłata za wydanie decyzji wzrośnie nawet o 14,534%
1. Fiskus opodatkuje nawet rekompensatę za błąd pracodawcy
Błąd płatnika w rozliczeniu zaliczek na podatek dochodowy może pracownika kosztować więcej niż się wydaje. Nie tylko musi on uregulować zaległość wraz z odsetkami, ale również opodatkowaniu podlega rekompensata wypłacona mu przez pracodawcę za poniesione odsetki. Tak wynika z interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 23 kwietnia 2026 r. (znak: 0115-KDWT.4011.82.2026.1.MJ).
Sprawa dotyczyła spółki, której rozliczenia pracownicze za 2022 r. zostały zakwestionowane przez urząd skarbowy. W trakcie czynności sprawdzających fiskus wykrył rozbieżności między kwotami zaliczek na podatek pobranych przez pracodawcę i wykazanych w deklaracji PIT-4R a kwotami wskazanymi w informacjach PIT-11 przekazanych pracownikom. Skutki tej pomyłki odczuli w 2025 r., gdy sporządzono korekty PIT-11 i każdy z pracowników musiał dopłacić zaległy podatek z odsetkami za zwłokę. Pracodawca przyznał się do błędu i zapowiedział, że w 2026 r. zrekompensuje pracownikom kwotę zapłaconych przez nich odsetek.
Spółka była przekonana, że wypłacane pracownikom kwoty będą zwolnione z PIT, jednak Dyrektor KIS miał inne zdanie. Dyrektor KIS uznał, że świadczenie to nie spełnia warunków zwolnienia przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT, a tym samym podlega opodatkowaniu na zasadach ogólnych.
W konsekwencji kwota rekompensaty za odsetki musi zostać doliczona do pozostałych przychodów pracownika ze stosunku pracy i opodatkowana na zasadach ogólnych. Pracodawca jest zatem zobowiązany, zgodnie z art. 32 ust. 1 ustawy o PIT, do naliczenia, pobrania i odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy od wypłacanej przez siebie rekompensaty.
Interpretacja pokazuje, że nawet świadczenia o charakterze rekompensacyjnym mogą zostać uznane za opodatkowany przychód pracownika, jeżeli nie spełniają warunków ustawowego zwolnienia z PIT.
W przypadku podobnych sytuacji warto przeanalizować możliwe skutki podatkowe zarówno po stronie pracownika, jak i pracodawcy. Nasi eksperci chętnie pomogą w ocenie ryzyk oraz możliwych działań.
2. NSA korzystnie o kosztach przy sprzedaży udziałów
Sposób ustalenia kosztów podatkowych przy sprzedaży udziałów od lat pozostaje przedmiotem sporów z fiskusem. Najnowsze wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego przynoszą jednak dobre wieści dla podatników. Sąd konsekwentnie odrzuca restrykcyjne podejście Krajowej Informacji Skarbowej.
Gdy wspólnik spółki osobowej staje się udziałowcem spółki kapitałowej w wyniku przekształcenia, pojawia się pytanie: co jest kosztem przy późniejszym zbyciu udziałów? Wartość bilansowa majątku spółki na dzień przekształcenia czy pierwotny wkład historyczny?
Dyrektor KIS konsekwentnie opowiadał się za stosowaniem kosztu historycznego, twierdząc, że przekształcenie to jedynie zmiana formy prawnej, nie zaś moment nabycia udziałów. NSA zaś przyznał rację podatnikom. W chwili zbycia udziałów spółka przekształcana już nie istnieje, więc liczy się wartość bilansowa majątku spółki na dzień jej przekształcenia, nie wkłady wniesione lata wcześniej.
Podobne podejście NSA przyjął w wyroku z dnia 28 kwietnia 2026 r. (sygn. akt II FSK 885/23) w sprawie dotyczącej podatnika, który objął udziały w spółce zagranicznej w drodze wymiany, wnosząc do niej udziały posiadane w spółce krajowej, a następnie postanowił je sprzedać.
Choć sprawa dotyczyła innego mechanizmu niż przekształcenie spółki, NSA ponownie odrzucił koncepcję kosztu historycznego. Wyjaśnił, że przepisy dotyczące wkładów niepieniężnych stosuje się do każdego przypadku objęcia udziałów w zamian za aport, także w ramach wymiany udziałów, a zatem kosztem jest wartość rynkowa wkładu na dzień wymiany, nie pierwotny koszt nabycia wniesionych udziałów.
Orzecznictwo NSA wyraźnie zmierza w kierunku korzystnym dla podatników. W sprawach dotyczących przekształceń spółek sąd odrzuca koncepcję kosztów historycznych na rzecz wartości majątku z dnia przekształcenia. Z kolei w sprawach dotyczących wymiany udziałów NSA przesądził, że przy zbyciu decyduje wartość rynkowa wkładu z dnia wymiany, niepierwotny koszt nabycia wniesionych udziałów.
Jeśli planujesz zbycie udziałów po przekształceniu spółki lub wymianie udziałów, nasi doradcy podatkowi pomogą Ci prawidłowo ustalić koszty uzyskania przychodów ocenić ryzyka podatkowe oraz przygotować właściwe podejście do rozliczenia transakcji. Zapraszamy do kontaktu.
3. NSA: prototyp może być elementem prac rozwojowych
NSA w wyroku z 16 kwietnia 2026 r. (sygn. akt II FSK 866/23) potwierdził, że koszty budowy prototypu mogą zwiększać wartość początkową prac rozwojowych i być rozliczane poprzez amortyzację. Prototyp nie jest jedynie efektem prac rozwojowych, lecz etapem potrzebnym do ich zakończenia, bez którego nie można byłoby potwierdzić skuteczności opracowanej technologii ani uznać projektu za zamknięty.
Spór sprowadzał się do odpowiedzi na pytanie: czy koszty budowy prototypu zwiększają wartość początkową prac rozwojowych, czy powinny być rozliczone odrębnie jako środek trwały? Dyrektor KIS stał na stanowisku, że prototyp stanowi rezultat prac rozwojowych, a nie koszt niezbędny do ich wytworzenia, a więc powinien być traktowany jako samodzielny składnik majątku. W praktyce oznaczałoby to konieczność odrębnej amortyzacji prototypu, niezależnie od wartości całego projektu B+R.
Sądy obu instancji odrzuciły tę interpretację. Właściwym przepisem nie są regulacje dotyczące środków trwałych, lecz art. 16b ust. 2 pkt 3 ustawy o CIT, odnoszący się do wartości niematerialnych i prawnych. Prototyp powstaje bowiem w trakcie prac rozwojowych, a nie po ich zakończeniu. Jest warunkiem potwierdzenia skuteczności opracowanej technologii, a nie jej odrębnym wynikiem. Ponadto, jeśli podatnik nie prowadzi produkcji seryjnej opartej na prototypie, nie może on być uznany za środek trwały wykorzystywany w działalności operacyjnej i pozostaje wyłącznie elementem działalności B+R.
Omawiany wyrok NSA potwierdza korzystną dla podatników linię orzeczniczą: koszty prototypu powiązanego z realizowanym projektem zwiększają wartość początkową prac rozwojowych.
Prowadzisz działalność B+R i masz wątpliwości co do prawidłowego rozliczenia jej kosztów? Nasi doradcy podatkowi pomogą ocenić prawidłowy sposób rozliczenia kosztów działalności B+R.
4. Ministerstwo Finansów zamierza zmienić zasady VAT w handlu elektronicznym
Ministerstwo Finansów przedstawiło projekt nowelizacji ustawy o VAT wdrażający unijny pakiet ViDA (VAT in Digital Age). Celem zmian jest uproszczenie rozliczeń VAT w transakcjach transgranicznych oraz zmniejszenie obciążeń administracyjnych dla przedsiębiorców działających w e-commerce. Zmiany te wynikają z Dyrektywy Rady (UE) 2025/516, która wprowadza modyfikacje do dyrektywy 2006/112/WE stosowane od 1 stycznia 2027 r.
Projektowane zmiany obejmują kilka istotnych obszarów. Procedura OSS zostanie rozszerzona o dostawy gazu, energii elektrycznej, ciepła i chłodu (art. 4 projektu ustawy), co umożliwi rozliczenie VAT z tytułu tych transakcji w ramach jednej, kwartalnej deklaracji składanej elektronicznie w jednym państwie członkowskim.
Zmiany obejmą również doprecyzowanie zakresu dostaw ułatwianych przez interfejsy elektroniczne. Reżim „uznanego dostawcy” zostanie rozszerzony o dostawy na rzecz podatników i osób prawnych w przypadkach, gdy wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów nie podlega VAT. Obecnie reżim ten dotyczy zasadniczo wyłącznie transakcji z konsumentami (art. 1 pkt 2 projektu ustawy (dot. art. 7a ust. 1 i 2 ustawy o VAT).
Zmienią się również zasady liczenia progu 10 000 euro dla wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość. Do progu wliczane będą wyłącznie dostawy z państwa siedziby podatnika, a nie z magazynów zlokalizowanych w innych krajach UE (art. 1 pkt 6 i 7 lit. c-d projektu ustawy (dot. art. 22a ust. 1 pkt 2, ust. 3, 3a, 5 i 6 oraz art. 28k ust. 4a i 5 ustawy o VAT)).
Ujednolicony zostanie moment powstania obowiązku podatkowego w procedurach OSS i IOSS. Obowiązek powstanie przy dostawie lub otrzymaniu zapłaty (art. 1 pkt 4 i 5 projektu ustawy (dot. art. 19a ust. 5a oraz art. 21 ust. 6 pkt 2 lit. d-e ustawy o VAT)).
Planowane zmiany przewidują również wyłączenie drobnych podatników korzystających ze zwolnienia podmiotowego z możliwości rozliczania VAT w procedurze IOSS przy imporcie przesyłek o wartości do 150 euro (art. 1 pkt 12 projektu ustawy (dot. art. 138b ust. 1a ustawy o VAT)). Oznacza to, że z uproszczonego systemu rozliczeń przy imporcie będą mogli korzystać wyłącznie podatnicy VAT czynni.
Złagodzony zostanie też obowiązek podawania stron internetowych przy rejestracji do tych procedur (art. 1 pkt 10 oraz pkt 13 projektu ustawy (dot. art. 132 ust. 4 oraz art. 138e ust. 6 ustawy o VAT)).
Uchylona zostanie procedura call-off stock, którą zastąpi nowa procedura TOOG dotycząca transgranicznego przemieszczania towarów własnych (art. 1 pkt 3 oraz art. 2 projektu ustawy). Zmiana ta ma wejść w życie od 1 lipca 2028 r.
Projektowana ustawa ma wejść w życie 1 stycznia 2027 r., z wyjątkiem części przepisów dotyczących procedury TOOG zastępującej call-off stock.
Zmiany są istotne zwłaszcza dla firm prowadzących sprzedaż transgraniczną w UE. Szersze zastosowanie OSS oznacza mniej formalności i niższe koszty obsługi podatkowej. Jeśli chcesz sprawdzić, jak planowane zmiany wpłyną na rozliczenia VAT w Twojej firmie, nasi doradcy podatkowi służą pomocą.
5. VAT e-commerce i import pod lupą MF
Ministerstwo Finansów planuje istotne zmiany w rozliczaniu VAT od transakcji międzynarodowych zarówno w e-handlu, jak i handlu tradycyjnym. Rządowe Centrum Legislacji opublikowało projekt nowelizacji ustawy o VAT, który ma uprościć przepisy i dostosować je do realiów powszechnej cyfryzacji.
Projekt upraszcza również dokumentowanie eksportu towarów poza UE. Katalog dokumentów uprawniających do zastosowania zerowej stawki VAT zostanie rozszerzony o dokumenty spedytora, przewoźnika, operatora pocztowego lub administracji celnej kraju spoza UE (art. 1 pkt 4 lit. c-j projektu ustawy (dot. art. 41 ustawy o VAT)).
Ponadto, podatnik VAT czynny posiadający ten status od co najmniej roku będzie mógł zastosować zerową stawkę już przy otrzymaniu zaliczki na poczet eksportu (art. 1 pkt 4 lit. i projektu ustawy (dot. art. 41 ust. 9aa-9ac ustawy o VAT)).
W razie pytań dotyczących wpływu planowanych zmian na rozliczenia VAT w Państwa działalności, nasi doradcy podatkowi pozostają do dyspozycji.
6. Polski NIP nie zawsze oznacza obowiązek KSeF
Obowiązek korzystania z Krajowego Systemu e-Faktur dotyczy podmiotów posiadających w Polsce stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, które uczestniczy w dostawie towarów lub świadczeniu usług. Obowiązek wystawiania faktur w KSeF nie powstaje jednak w każdym przypadku posiadania przez zagraniczną spółkę polskiego numeru NIP.
Najnowsze interpretacje indywidualne Dyrektora KIS z 8 kwietnia 2026 r. (znak: 0114-KDIP1-2.4012.54.2026.2.RST) oraz z 9 kwietnia 2026 r. (znak: 0114-KDIP1-2.4012.69.2026.2.RM) potwierdzają, że ani wirtualne biuro, ani formalnie zarejestrowany oddział pozbawiony własnych zasobów i nieprowadzący rzeczywistej działalności nie są wystarczające do uznania stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce. Rozstrzygnięcia te mają istotne znaczenie również dla polskich kontrahentów takich podmiotów.
Zgodnie z art. 106ga ust. 2 ustawy o VAT obowiązek wystawiania faktur w KSeF nie dotyczy podatników niemających siedziby ani stałego miejsca prowadzenia działalności w Polsce, a także tych, których stałe miejsce prowadzenia działalności w Polsce nie uczestniczy w dokumentowanych fakturą transakcjach.
Ministerstwo Finansów w objaśnieniach z 28 stycznia 2026 r. doprecyzowało, że stałe miejsce prowadzenia działalności powstaje wyłącznie wtedy, gdy łącznie spełnione są trzy warunki: w danym miejscu znajduje się zaplecze personalne i techniczne, ma ono strukturę umożliwiającą prowadzenie działalności oraz charakteryzuje się wystarczającą stałością.
Co istotne, zaplecze to nie musi być własnością podatnika. Może korzystać z zasobów usługodawcy, jednak musi sprawować nad nimi kontrolę porównywalną do tej, jaką sprawuje nad własnym zapleczem. Warto przy tym pamiętać, że pojęcie stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej dla celów VAT nie jest tożsame z pojęciem zakładu stosowanym dla celów podatku dochodowego. Stwierdzenie istnienia jednego nie przesądza automatycznie o istnieniu drugiego.
W praktyce Dyrektor KIS odmówił uznania stałego miejsca prowadzenia działalności w dwóch charakterystycznych przypadkach.
- W pierwszym spółka brytyjska posługiwała się w Polsce wyłącznie wirtualnym biurem, nie zatrudniała pracowników ani nie dysponowała żadnym zapleczem technicznym, a wszelkie decyzje biznesowe podejmowane były w Wielkiej Brytanii. Organ zwrócił uwagę, że spółka nie sprawowała również żadnej kontroli nad zasobami swoich polskich usługodawców, a to właśnie możliwość korzystania z cudzego zaplecza jak z własnego jest warunkiem uznania stałego miejsca prowadzenia działalności.
- W drugim przypadku brytyjska spółka posiadała w Polsce formalnie zarejestrowany oddział, jednak został on utworzony wyłącznie ze względu na przepisy akcyzowe, nie dysponował żadnymi zasobami i nie prowadził żadnej rzeczywistej działalności. Dyrektor KIS przypomniał przy tym, że oddział nie stanowi odrębnego podatnika VAT. Podatnikiem pozostaje przedsiębiorca zagraniczny prowadzący działalność za jego pośrednictwem.
W obu sytuacjach organ uznał, że spółki nie mają obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych w KSeF, choć mogą to robić fakultatywnie.
Powyższe interpretacje potwierdzają, że sama rejestracja dla celów VAT w Polsce przez wirtualne biuro, czy przez formalny oddział nie przesądza o istnieniu stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej. Liczy się rzeczywista obecność zasobów osobowych i technicznych oraz faktyczne i ciągłe prowadzenie działalności podlegającej opodatkowaniu VAT. Dla polskich kontrahentów zagranicznych spółek oznacza to konieczność każdorazowej weryfikacji, czy ich partner biznesowy posiada w Polsce stałe miejsce prowadzenia działalności, ponieważ od tego zależy sposób dokumentowania transakcji.
Jeśli masz wątpliwości, czy Twoja spółka podlega obowiązkowi wystawiania faktur w KSeF lub jak prawidłowo rozliczać transakcje z zagranicznymi kontrahentami, nasi doradcy podatkowi pomogą Ci to ustalić i uniknąć niepotrzebnego ryzyka.
7. Stare umowy leasingu z niższym limitem od 2026 r.
Od stycznia 2026 r. obowiązują nowe, znacznie niższe limity kosztów uzyskania przychodów dla samochodów spalinowych używanych w działalności gospodarczej. Fiskus konsekwentnie potwierdza, że wcześniej zawarta umowa leasingu nie chroni przed zastosowaniem nowych zasad bez względu na to, kiedy została podpisana.
Zmiany wprowadzone ustawą z 2 grudnia 2021 r. ustanowiły trzy progi amortyzacji samochodów osobowych.
- Pojazdy elektryczne i wodorowe objęte są limitem 225.000 PLN.
- Samochody spalinowe o emisji CO2 poniżej 50 g/km mogą być rozliczane do limitu 150.000 PLN.
- Pojazdy o emisji równej lub wyższej niż 50 g/km – wyłącznie do 100.000 PLN.
W praktyce próg 50 g/km jest wyjątkowo restrykcyjny, ponieważ nie osiągają go ani samochody spalinowe, ani większość hybryd. Z limitu 150.000 PLN skorzystają w zasadzie wyłącznie hybrydy plug-in, których ceny rynkowe i tak zazwyczaj przekraczają tę kwotę.
Przedsiębiorcy, którzy zawarli umowy leasingu przed 2026 r., liczyli na ochronę praw nabytych. Dyrektor KIS w interpretacji z 8 kwietnia 2026 r. (znak: 0115-KDIT3.4011.157.2026.1.DP zajął jednak jednoznaczne stanowisko – nowe limity stosuje się do wszystkich opłat leasingowych przypadających po 1 stycznia 2026 r., niezależnie od daty zawarcia umowy. Przepisy przejściowe chronią wyłącznie tych podatników, którzy zdążyli wprowadzić pojazd do ewidencji środków trwałych do końca 2025 r., podczas gdy samochody leasingowane co do zasady nie są ujmowane w takiej ewidencji.
Stanowisko to potwierdza również Ministerstwo Finansów, które wprost wykluczyło możliwość stosowania starych limitów do umów leasingu zawartych przed 1 stycznia 2026 r. Eksperci zwracają przy tym uwagę, że zmiana ta jest szczególnie dotkliwa w zestawieniu ze znacznym wzrostem cen pojazdów od czasu uchwalenia przepisów w 2021 r. Średnia cena nowego samochodu osobowego przekroczyła już 180.000 PLN, podczas gdy limit kosztów dla większości aut wynosi zaledwie 100.000 PLN.
Nowe przepisy istotnie zmieniają opłacalność leasingu samochodów spalinowych i stawiają wielu przedsiębiorców przed koniecznością weryfikacji dotychczasowej polityki flotowej.
Warto już teraz przeanalizować wpływ nowych limitów na sposób finansowania floty i bieżące rozliczenia podatkowe. W razie pytań nasi doradcy podatkowi pozostają do dyspozycji.
8. NSA potwierdza prawo do oprocentowania nadpłaty CIT po APA
Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 4 marca 2026 r. (sygn. II FSK 1022/25) potwierdził, że podatnicy mają prawo do oprocentowania nadpłaty CIT powstałej po uzyskaniu uprzedniego porozumienia cenowego (APA). Orzeczenie otwiera drogę do odzyskania dodatkowych kwot przez podmioty, które po korekcie deklaracji CIT-8 otrzymały zwrot nadpłaty, lecz bez należnego oprocentowania.
Sprawa dotyczy podatników, którzy w latach 2018–2021 stosowali ograniczenia wynikające z art. 15e ustawy o CIT, złożyły wniosek o APA i oczekiwały na decyzję przez wydłużony okres, podczas gdy przepisy zakładają zakończenie postępowania w ciągu sześciu miesięcy. Po jej uzyskaniu skorygowały rozliczenia i odzyskały nadpłatę CIT, jednak organ podatkowy odmówił wypłaty oprocentowania, powołując się na brak wyraźnej podstawy prawnej.
NSA uznał, że oprocentowanie powinno być naliczane od dnia złożenia wniosku o APA do dnia wydania decyzji, a przewlekłość działania organów nie może obciążać podatnika.
Wyrok ma istotne znaczenie praktyczne – potwierdza, że podatnicy mogą skutecznie dochodzić oprocentowania nadpłaty również w sprawach, w których sama nadpłata została już zwrócona, lecz bez należnych odsetek.
Podatnicy, którzy po uzyskaniu decyzji APA otrzymali zwrot nadpłaty CIT bez oprocentowania, powinni rozważyć weryfikację możliwości dochodzenia dodatkowych kwot. Nasi doradcy podatkowi chętnie pomogą ocenić sytuację i wesprą w dalszych działaniach.
9. Rząd szykuje nowelizację przepisów dotyczących decyzji środowiskowych. Opłata za wydanie decyzji wzrośnie nawet o 14,534%
Rząd planuje gruntowną reformę przepisów dotyczących wydawania decyzji środowiskowych, która może istotnie wpłynąć na proces przygotowania inwestycji w Polsce. Projekt nowelizacji zakłada m.in. zmianę właściwości organów oraz wprowadzenie surowych kar finansowych. Największe emocje budzi jednak propozycja radykalnego podwyższenia opłaty za wydanie decyzji – z obecnych 205 zł do nawet 30 tys. zł.
Nowelizacja ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko („Ustawa”) oraz niektórych innych ustaw („Nowelizacja”) znajduje się obecnie na etapie prac legislacyjnych Rady Ministrów. Nowelizacja dotyczy w głównej mierze procedury wydawania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach („DŚ”).
Zmiana właściwości organu: starosta przejmie zadania wójta
Rząd proponuje, aby organem właściwym do wydania DŚ zamiast wójta, burmistrza czy prezydenta, był w większości przypadków starosta. Zdaniem projektodawcy jest to podyktowane koniecznością przejęcia postępowań przez organy samorządowe o większym zasięgu terytorialnym i wyższym stopniu specjalizacji, co ma usprawnić nadzór nad realizacją inwestycji ważnych dla danego regionu, jak i wyeliminować sytuację wydawania DŚ na rzecz gminy (jako inwestora) przez jej wójta/burmistrza/prezydenta.
Opłata za wydanie DŚ: nawet 30 tys. zł
Obecnie opłata za wydanie DŚ wynosi 205 zł. Zdaniem projektodawcy postępowania w sprawie wydania DŚ są skomplikowane, długotrwałe i wymagają specjalistycznej wiedzy, dlatego opłata w wysokości 205 zł jest niewspółmierna zarówno do poziomu zaangażowania organów, jak i do wysokości środków, które inwestorzy mogą wydać w związku z realizacją planowanych inwestycji.
W związku z tym rząd proponuje podwyższenie opłaty za wydanie DŚ. Dokładna wysokość opłaty dla danego rodzaju przedsięwzięcia zostanie określona w rozporządzeniu ministra właściwego ds. klimatu, lecz nie mogłaby przekroczyć limitu 30 tys. zł.
Z kolei opłata za zmianę DŚ będzie stanowić 50% wysokości opłaty, która byłaby wymagana w przypadku wystąpienia z wnioskiem o wydanie DŚ dla tego przedsięwzięcia.
Realizowanie inwestycji bez wymaganej DŚ? Kara do 10 milionów zł!
Obecnie przepisy Ustawy nie przewidują kar pieniężnych za m.in.:
- realizowanie inwestycji bez uzyskania DŚ lub podejmowanie działań na podstawie nieostatecznej DŚ, lub
- prowadzenie prac pomimo wydania postanowienia przez sąd administracyjny o wstrzymaniu wykonania DŚ.
Zgodnie z Nowelizacją tego typu naruszenia będą zagrożone karą pieniężną w wysokości od 100 000 zł do 10 000 000 zł.
Przepisy końcowe i przejściowe Zakłada się, że postępowania prowadzone na podstawie Ustawy wszczęte i niezakończone przed wejściem w życie Nowelizacji będą prowadzone w oparciu o przepisy dotychczasowe, choć przewidziano w tym zakresie kilka wyjątków. Z tego powodu inwestorzy, którzy chcieliby uzyskać DŚ na podstawie przepisów dotychczasowych (i dzięki temu zapłacić niższą opłatę za wydanie DŚ) mają czas na złożenie wniosku do czasu wejścia w życie Nowelizacji.