Ceny transferowe od lat pozostają jednym z najbardziej wrażliwych i kontrolowanych obszarów prawa podatkowego. Organy podatkowe przywiązują ogromną wagę do transparentności transakcji realizowanych pomiędzy podmiotami powiązanymi, a przedsiębiorcy coraz częściej muszą zmierzyć się nie tylko z obowiązkiem sporządzenia dokumentacji cen transferowych, lecz także z rozbudowanymi obowiązkami sprawozdawczymi. Jednym z nich jest informacja TPR – raport, który umożliwia administracji podatkowej analizę ryzyka i weryfikację rynkowości stosowanych warunków transakcyjnych.
Choć TPR bywa traktowany jako techniczne uzupełnienie dokumentacji, w rzeczywistości jest to dokument wymagający szczególnej staranności, spójności i pełnego zrozumienia przepisów dotyczących transakcji kontrolowanych. Poniżej wyjaśniamy, czym jest TPR, kto musi go składać i jak prawidłowo przygotować taki raport, aby zminimalizować ryzyko sporów z fiskusem.
Czym jest informacja TPR?
Informacja TPR (Transfer Pricing Report) to szczegółowy raport przekazywany organom podatkowym, obejmujący dane dotyczące transakcji realizowanych pomiędzy podmiotami powiązanymi oraz wybranych transakcji z podmiotami z tzw. rajów podatkowych. Zawiera ona:
- informacje finansowe podatnika,
- charakterystykę transakcji,
- wartość transakcji,
- zastosowane metody weryfikacji rynkowości
- oświadczenia o zgodności warunków transakcyjnych z zasadą ceny rynkowej.
TPR pełni rolę narzędzia – pozwala organom podatkowym już na etapie raportu wychwycić ewentualne nieprawidłowości, a następnie skierować zasoby kontrolne tam, gdzie ryzyko zaniżenia dochodu jest podwyższone. Dlatego jego sporządzenie wymaga tak dużej staranności i pełnej zgodności z dokumentacją cen transferowych.
Kto ma obowiązek złożyć TPR?
Obowiązek złożenia TPR dotyczy podmiotów powiązanych, które realizują transakcje przekraczające ustawowe progi dokumentacyjne. Progi te określają, kiedy podatnik musi przygotować lokalną dokumentację cen transferowych, a w konsekwencji – również poinformować organ podatkowy o strukturze i warunkach takich transakcji w informacji TPR. Kluczowe jest jednak to, że progi analizuje się dla transakcji kontrolowanych o charakterze jednorodnym, a nie dla pojedynczych umów, faktur czy płatności. Oznacza to, że nawet kilka mniejszych świadczeń, które cechują się jednorodnością ekonomiczną, może po zsumowaniu przekroczyć próg dokumentacyjny.
Dla transakcji towarowych oraz finansowych ustawodawca wyznaczył próg 10 mln zł, natomiast dla transakcji usługowych i innych – 2 mln zł. Co istotne, wartości te ustala się odrębnie dla każdej strony – kosztowej i przychodowej – bez względu na liczbę kontrahentów powiązanych czy liczbę dokumentów księgowych związanych z daną kategorią świadczeń. W praktyce oznacza to, że przedsiębiorca musi analizować łączną wartość wszystkich usług jednego rodzaju nabywanych od podmiotów powiązanych lub wszystkich świadczeń jednorodnych sprzedawanych takim podmiotom, niezależnie od tego, ile umów takie świadczenia obejmują.
Warto podkreślić, że nawet jeżeli podatnik spełnia warunki korzystania z ustawowych zwolnień z obowiązku sporządzania dokumentacji – na przykład zwolnienie dla podmiotów krajowych, które nie poniosły straty podatkowej oraz nie posiadają decyzji o wsparciu – to nie zawsze oznacza to zwolnienie z obowiązku złożenia TPR. Raport pełni odrębną funkcję informacyjną i w wielu przypadkach musi być złożony mimo braku obowiązku sporządzenia dokumentacji.
Obowiązek złożenia TPR dotyczy również podatników dokonujących transakcji z podmiotami mającymi siedzibę w krajach i terytoriach stosujących szkodliwą konkurencję podatkową. W takich sytuacjach organy podatkowe z góry zakładają wyższe ryzyko agresywnej optymalizacji podatkowej, co uzasadnia zwiększony zakres raportowania.
Terminy i zasady składania TPR
Informację TPR składa się do końca jedenastego miesiąca po zakończeniu roku podatkowego. Dla przedsiębiorców rozliczających się według roku kalendarzowego oznacza to niezmiennie termin do 30 listopada kolejnego roku. TPR składa się wyłącznie elektronicznie, w formacie XML, za pośrednictwem e-Deklaracji lub systemu e-Urząd Skarbowy.
Formularz musi być podpisany kwalifikowanym podpisem elektronicznym przez kierownika jednostki (np. członka zarządu). TPR może być podpisany przez pełnomocnika tylko wtedy, gdy jest doradcą podatkowym, adwokatem, radcą prawnym lub biegłym rewidentem.
Niezłożenie TPR, złożenie go po terminie lub podanie w nim nieprawidłowych informacji wiąże się z sankcjami karnymi skarbowymi, dlatego obowiązek ten wymaga szczególnej uważności.
Typowe błędy i ryzyka związane z TPR
Wśród najczęstszych błędów wynikające z niespójności danych wskazać można na przykład rozbieżności między zakresem transakcji wykazanych w dokumentacji a tym, co widnieje w TPR. Częstym problemem jest także nieuwzględnianie transakcji wieloletnich, takich jak pożyczki, które mimo zawarcia w latach poprzednich nadal wywołują skutki finansowe w kolejnym roku. Zdarza się również, że podatnicy nieprawidłowo klasyfikują transakcje, błędnie interpretują progi dokumentacyjne albo nie uwzględniają faktu, że obowiązek raportowy może dotyczyć także transakcji z podmiotami z rajów podatkowych.
Informacja TPR stała się jednym z najważniejszych narzędzi kontrolnych w obszarze cen transferowych. Jej rzetelne przygotowanie wymaga analizy struktury powiązań, identyfikacji transakcji jednorodnych, ustalenia ich wartości, oceny obowiązków dokumentacyjnych i zapewnienia spójności z lokalną dokumentacją oraz danymi finansowymi przedsiębiorstwa.
Brak staranności w tym zakresie może skutkować poważnymi konsekwencjami – zarówno dla przedsiębiorstwa, jak i osób odpowiedzialnych za podpisanie raportu. Dlatego warto podejść do TPR nie tylko jako do obowiązku administracyjnego, lecz przede wszystkim jako elementu budowania bezpieczeństwa podatkowego firmy.
Jeżeli potrzebujesz wsparcia w przygotowaniu lokalnej dokumentacji cen transferowych, dokumentacji grupowej, analiz porównawczych lub samej informacji TPR, nasza kancelaria może przeprowadzić cały proces – od analizy ryzyka po finalne złożenie raportu.