Branża paliwowa, z uwagi na występowanie specyficznej infrastruktury, napotyka wiele wyzwań związanych z opodatkowaniem obiektów wchodzących w jej skład. Opodatkowanie stacji benzynowych i obiektów związanych z infrastrukturą paliwową budzi liczne kontrowersje, szczególnie w kontekście podatku od nieruchomości. W związku z uchwalonymi już zmianami w podatku od nieruchomości od 2025 r., które zainicjowało orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego z dnia 4 lipca 2023 r. (sygn. akt SK 14/21), warto przyjrzeć się dotychczasowemu stanowisku sądów administracyjnych w zakresie opodatkowania branży paliwowej tym podatkiem.
Opodatkowanie stacji LNG
W prawomocnym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (dalej: „WSA”) w Gdańsku z dnia 17 października 2023 r. (sygn. akt I SA/Gd 550/23) sąd pochylił się nad sporem o opodatkowanie elementów wchodzących w skład stacji tankowania LNG. Jak zostało ustalone stacja tankowania składająca się ze zbiornika magazynowego, pompy i orurowania nie była wznoszona w ramach procesu budowlanego z wyrobów budowlanych, lecz została wyprodukowana poza obszarem budowy i dowieziona na miejsce celem jedynie jej ustawienia. WSA w Gdańsku uznał, że w takim stanie faktycznym nie może więc stanowić odrębnej budowli. Jako urządzenie techniczne, nie może być zakwalifikowane jako część obiektu budowlanego, gdyż stacja tankowania LNG nie została wzniesiona z użyciem wyrobów budowlanych w ramach procesu budowlanego.
W myśl nowych przepisów w podatku od nieruchomości, taka stacja LNG może być zakwalifikowana jako urządzenie techniczne i potencjalnie opodatkowana jako budowla wyłącznie w zakresie jej części budowlanych.
Dystrybutory paliw i gazu
W innym prawomocnym wyroku z dnia 7 marca 2024 r. (sygn. akt I SA/Gl 1393/23) WSA w Gliwicach podkreślił, że dla uznania urządzenia technicznego za urządzenie budowlane konieczne jest, aby umożliwiało ono użytkowanie obiektu budowlanego zgodnie z jego przeznaczeniem, pełniąc tym samym funkcję pomocniczą względem obiektu o charakterze dominującym. Jak podkreślił sąd administracyjny, dystrybutory paliw i gazu służą do przepompowywania oraz odmierzania odpowiedniej ilości paliwa, a także obliczania należności do zapłaty przez klienta. Główną funkcją stacji paliw jest sprzedaż i dystrybucja paliwa, należy więc uznać, że dystrybutory odgrywają w tym procesie kluczową rolę. Urządzenia techniczne w postaci dystrybutorów paliw i gazu nie spełniają definicji urządzeń budowlanych w rozumieniu art. 3 pkt 9 ustawy prawo budowlane (dalej: „u.p.b.”), ponieważ nie pełnią one funkcji pomocniczej względem obiektów budowlanych, takich jak zbiorniki paliwa. WSA w Gliwicach stwierdził, że twierdzenie, jakoby dystrybutor LPG oraz dystrybutory paliw były budowlami, bo zostały wprost wymienione w art. 3 pkt 9 u.p.b. uznająca dystrybutory paliw za urządzenia budowlane (a co za tym idzie, budowle podlegające opodatkowaniu), jest błędna. Sąd administracyjny stanął na stanowisku, że dystrybutory paliwa i gazu są urządzeniami technicznymi i jako takie jedynie ich elementy budowlane są przedmiotem opodatkowania w podatku od nieruchomości.
Opodatkowanie stacji paliw
Inne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny (dalej: „NSA”) w wyroku (sygn. akt III FSK 48/22) z dnia 30 maja 2023 r., rozszerzając tym samym pojęcie urządzenia budowlanego na dystrybutory paliw. NSA uznał, że urządzenie budowlane może stanowić opodatkowaną budowlę, gdy stanowi obiekt budowlany w rozumieniu u.p.b. NSA uznał, że dystrybutory paliw stanowią urządzenia budowlane, czyli urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym w postaci zbiornika paliw, stanowiącego budowlę, zapewniające możliwość użytkowania tejże budowli zgodnie z jej przeznaczeniem. NSA oddalając skargę kasacyjną podatnika, zgodził się z orzeczeniem WSA w Białymstoku, w którym sąd orzekł, że dystrybutory paliwa stanowią urządzenia związane z obiektami budowlanymi w postaci zbiorników paliw i gazu. Uzasadnił, to faktem, że nie można analizować funkcji urządzeń, nie odnosząc jej do miejsca ich zainstalowania, jakim w tym przypadku jest stacja paliw. Stanowi ona bowiem całość organizacyjno-techniczną i jej podstawowym przeznaczeniem jest sprzedaż paliw konsumentom. Podsumowując argumentację wskazał, że pozbawienie stacji któregokolwiek z jej elementów składowych, do których niewątpliwie zaliczają się dystrybutory, pozbawiłaby stację możliwości pełnienia jej zasadniczej funkcji, jaką stanowi sprzedaż paliw.
Pomimo, że przepisy między rokiem 2023 a 2024 nie zostały w zakresie budowli zmienione, orzecznictwo wskazuje, że interpretacja tych przepisów może być różna. W tym roku, kiedy dokonano zmiany przepisów w podatku od nieruchomości (nowa definicja budynków jak również budowli), sytuacja może wydawać się jeszcze bardziej skomplikowana. W związku z tym zachęcamy do skorzystania z pomocy naszych specjalistów w tym zakresie. Mając na uwadze, że właściwe opodatkowanie elementów infrastruktury paliwowej może znacznie odciążyć budżet firmy, zachęcamy do skontaktowania się z nami w celu indywidualnej oceny potencjalnych ryzyk podatkowych oraz wsparcia interpretacji zawiłych przepisów podatkowych. Jeśli mają Państwo wątpliwości związane ze stosowaniem przepisów w podatku od nieruchomości w nowym brzmieniu od 2025 r. zapraszamy do kontaktu z ekspertami Nexia Advicero.